7.اولین غذا با قاشق:)

چند روزه برات ننوشتم مامانی ... مریض بودی و هستی گلکم:( 

جمعه ی 2 هفته پیش رفتیم همدان برگشتنه بی تابی میکردی ... مامانبزرگه میگه مال دندونته ... شبها با جیغ پامیشدی و دلم برات کباب میشد ولی میگفتم از اونایی هستی که بد دندون درمیارن حتما! یکشنبه از حموم اومدی بیرون و طبق معمول داشتی جیغ میکشیدی ته دهنت دو تا دونه مثل تاول دیدم :( فکر کردم دندونته که همه گفتن اولین دندون از اون ته درنمیاد که! خلاصه بازم نگاه کردم شب و دیگه ندیدمش ... گفتم شاید اشتباه دیدم ... خودمم حالم خوب نبود و شب رفتیم 3 تا آمپول زدم و تا صبح به سختی خوابیدم ... صبح که بیدار شدم باز با گریه های تو بود ... دوباره تو دهنت دیدمشون:( زنگ زدم به بابا مرتضی که پاشو بریم تهران این بچه یه چیزیش هست:(حالا بخاطر دندونت که فکر میکردیم باشه لااقل بهت استامینوفن میدادیم و دردت کمتر میشد بهرحال ... خلاصه مامانبزرگه رو گذاشتیم خونه ی مرضیه و رفتیم مطب دکتر تهرانی ... طبق معمول سگ میزد و گربه میرقصید ... اگه انقدر تشخیصش خوب نبود عمرا پیشش نمیرفتم ... مطبش رو دوست ندارم خیلی شلوغ و بی نظمه ... خلاصه اول که تو دهنت رو نگاه کرد چیزی ندید و بعد با آدرسهای من پیداش کرد و گفت قارچ ه:( خلاصه که 4 تا شربت داد که با هم قاطیشون کنیم و بهت بدیم ... آموکسی سیلین و نیستات و شربت معده و دیفن هیدرامین ... روزی 3 بار در حجم 10 سی سی:( حسابی برامون جیغ میزنی وقتی بهت میدیم داروها رو ... ولی بالاخره شب آروم خوابیدی ... این سری مامانبزرگه هم باهامون نیومد و من موندم و مریض داری :( خیلی سخته مریض بودنت ... دل آدم کباب میشه برات ولی بهرحال مریضی هست دیگه ... تازه بعد از 2-3 روز که دارو خوردی صدات گرفت ... وقتی میذاشتمت تو اتاق و میخوابوندمت باید همش حواسم بهت میبود چون صدات درنمیومد:( تا دیروز که صبح بیدار شدیم و رفتیم همدان برای کارای بیمه مون ... تو هم بدخواب شدی و حسابییییییییییییییی اذیت کردی :( منم دیگه 5 بعدازظهر بهت کتوتیفن دادم طبق گفته ی دکتر برای بهتر خوابیدنت ... گذاشتمت تو ننو و شروع کردم به تاب دادن که یهو ااتاق تاریک شد و جیغ تو بلند شد و من تازه فهمیدم ننو کنده شده:( اینجا خونه ها رو خودشون میسازن ... همه چی بطرز کاملا کشکی ساخته میشه ... سالنی که 3 تا فرش 12 متری توش میخوره یه دونه ستون هم نداره! خوب همینه که زلزله میاد تو شهرستان ها کلی کشته میده دیگه:( من نمیدونم شهرداری چیکار میکنه اینجا! خلاصه لولای در کمد هم همونطور و به همون سبک با یه خالجوش وصل شده بود و یهو کنده شده بود و انقدر سریع بود که حتی من نفهمیدم چجوری خوردی زمین:( شانسی که آوردم مرتضی انقدر این ننو رو پایین بسته بود که تقرییا همسطح زمین بود و حسابی خدا بهمون رحم کرد:) تو هم از افتادن و تاریک ترسیده بودی وگرنه چیزیت نبود خدا رو شکر :) زنگ زدم به دکتر تهرانی و گفت بهش شیر بده اگه بالا نیاورد مشکلی نداره ... که بالا نیاوردی شکر خدا:)

خلاصه بالاخره خوابیدی ولی مرتضی که اومد بیدارت کردیم و یه ساعتی بازی کردیم و حال عمومیت رو سنجیدیم:) ساعت 9:30 خوابیدی و ما هم گفتیم یه چرت بزنیم تا ساعت 11 که وقت داروته که یهویی بیدار شدم دیدم ساعت 2 ئه! خلاصه که بد چسبید این خوابه و حسابی لازمش داشتیم:)

صبح از ساعت 6 بیدار بودی و شیطونی میکردی:) من همیشه عادت دارم نون قندی اینا رو میریزم تو چایی و با قاشق میخورم :دی عادتیه که از بچگی مونده :) تا اینو دیدی شروع کردی به دست و پا زدن ... منم با قاشق بهت دادم و کلی با ذوق استقبال کردی:) قبلا ماست و کیک و بستنی رو در حد مزه کردن خورده بودی ولی این دیگه مثل یه وعده ی غذایی بود و من انقدر ذوق کردم که به سختی فیلم هم گرفتم ازت:)) انقدر خوشگل با قاشق میخوردی که انگار نه انگار یه وسیله ی جدیده برات:* 

البته دکتر تهرانی گفته بود از 4.5 ماهگی میتونی غذا بخوری ولی من هنوز بهت قشنگ غذا نمیدادم ولی فکر کنم باید کم کم بساط غذا درست کردن برات رو راه بندازم:) مامان قربونت بره:* زودتر خوب شو